ترجمه ی شعری از :

یک بار به تو گفتم
خودت را ناراحت نکن , ای عشق
اگر من با همه  فرق می کنم.

شاید حلقه ی دودی باشم
اما چوبی که زیر من خاکستر می شود
ساقه ی طلایی از درختی جنگلی ست

و تو نمی خواهی که به من گوش کنی .

: آلدا مرینی . شاعر ایتالیایی



/////////////////////////

گفتم :بهانه ای بیاور

گفتی :همه بهانه ام شدی

آخر نوشت: بهانه های این روزها همه سیاه و سپیدند .مثل شب سردند . مثل روز داغند.

یک  بهانه ی خنک عصر گاهی ! کم پیدا می شود.