چه آسوده گام برمی داری و چه بی ریا
 
پا به دریا می گذاری
 
بی آنکه
 
نمی برداری و جامه عوض کنی
 
اما من که خانه را

با جلبکهای دریایی فرش کرده ام
 
پا به رودی گذاردم و تا سپیدی

 موهایم غرق شدم.

کاش پیش از اعتماد به آفتاب
  
عمق چاله های گونه ات را
 
پیش بینی می کردم.

بهار 81