نوپایی تازه راه افتاده ای !از کنار قنادی که می گذری !دلت به تاپ و توپ می افتد .

هوس می کنی !هوس های خامه ای !هوس های شکلاتی ! هوس های تلخ!می گذری!


راه افتاده ای دیگر ! از کنار قنادی می گذری ! نه! در قنادی توقف می کنی ! خرید می

کنی ! خامه ای ! شکلاتی ! حتی تلخ!

آنقدر راه رفته ای که از راه رفتن خسته شده ای ! پاهایت درد می کند !از کنار قنادی

می گذری ! لبخند می زنی ! دیگر نه خامه ای ها فریب ات می دهند نه شکلاتی ها

نه تلخ ها !

حالا گذشتن از عشق برایت آسان شده !

((راه که بیفتیم ترسمان می ریزد ))

 

 

پی نوشت : جمله داخل گیومه نام کتابی از علی اشرف درویشیان است .