جای خالی
اصلا گیریم که امسال ,سال صدا بود . سال برخوردهای تکان دهنده ,سال زلزله های ویران کننده ,سال آوار ,سال
پشت در ماندن های طولانی ,سال کلیدهایی که در جیب بودند و به هیچ کاری نمی آمدند ,سال نوازش های تکراری
,سال برخورد_ انگشت های مدام با نرده های راه پله ,با فرمان ماشین ,دنده عوض کردن ,از این دنده به آن دنده
شدن های اجباری , از این پهلو به آن پهلو شدن های اجباری ,سال بی خوابی
اصلا گیریم که امسال ,سال مرگ بود . مردن های طولانی ,مردن های اجباری
اما
حال من هنوز خوب است .
سالی که در راه است به تمام دوستان داشته و نداشته ام
مبارک
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۱۲/۲۷ ساعت توسط اعظم کمالی
|
مراکز فروش کتاب (هنوز مونالیزانبود که من بودم ):